ثلاثهء دوم ( وسائل الشيعة ، بحار الأنوار و الوافى ) اشاره كرد . همچنين مىتوان به شرح‌هاى فراوانى كه بر كتاب شريف الكافى در اين دوره نگارش يافت ، اشاره كرد كه به بيش از پنجاه تعليقه و شرح رسيده‌اند و بيشتر آنها مربوط به همين دوره‌اند . از جمله آنها مىتوان به اين شروح اشاره كرد : شرح اصول كافى شيخ محمّد على بن محمّد بلاغى ( م 1000 ق ) جدّ اعلاى شيخ علّامه محمّد جواد بلاغى ( م 1353 ق ) ؛ شرح روضهء كافى از سيد مير حسين مجتهد كركى ( م 1001 ق ) ؛ شرح ملّا عبد اللَّه تسترى ( شوشترى ) ( م 1021 ق ) به نقل از ملّا صالح مازندرانى ( م 1086 ق ) و علّامه مجلسى ( م 1110 ق ) ؛ شرح « كتاب التوحيد » اصول الكافى ، از شيخ على ( م 1021 ق ) فرزند صاحب معالم ( م 1011 ق ) ؛ حاشيه اصول كافى از شيخ محمّد ( م 1030 ق ) پسر صاحب معالم ( م 1011 ق ) ؛ حاشيه ملّا محمّد امين استرآبادى صاحب الفوائد المدنية ( م 1036 ق ) ؛ تعليقه ميرداماد ( م 1041 ق ) كه شامل الرواشح السماوية ( شرح خطبه الكافى و بحث‌هاى مقدماتى ) و التعليقة على الكافى ( شرح احاديث « كتاب العقل » و « العلم » و « التوحيد » الكافى است ) ؛ شرح ملّا صدرا ( م 1050 ق ) بر اصول الكافى تا باب يازدهم « كتاب الحجة » ؛ حاشيه اصول كافى ، سيد ناظم الدين احمد عاملى ( م 1060 ق ) نوادهء ميرداماد ( م 1041 ق ) و شاگرد شيخ بهايى ( م 1030 ق ) ؛ حاشيه بر اصول و فروع كافى ، تأليف سيد نور الدين على بن ابى الحسن عاملى ( م 1068 ق ) ؛ الحاشية على اصول الكافى ، سيد بدر الدين بن احمد الحسينى العاملى ( زنده در سال 1060 ) كه توسط سيد محمّد تقى موسوى تدوين شده است و آقاى على فاضلى ، آن را تحقيق كرده است ؛ حاشيه ميرزا رفيع الدين محمّد بن حيدر نائينى ( م 1082 ) ، استاد علّامه مجلسى ( م 1110 ق ) كه تا اواسط « كتاب الحجة » است ؛ حاشيه شيخ على صغير ( برادر كوچك‌تر شيخ على كبير ) بر « كتاب التوحيد » ( تاريخ تأليف : 1085 ق ) ؛ الوافى نوشتهء فيض كاشانى ( م 1091 ق ) ؛ شرح اصول كافى ، تأليف امير محمّد معصوم قزوينى ( م 1091 ق ) و سيد حسين قزوينى صاحب معارج الأحكام ( م 1208 ق ) ؛ البضاعة المزجاة ، شرح